วันพฤหัสบดีที่ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2559

อุตตริมนุสสธรรมของสมเด็จพระพุฒาจารย์(โต) ตอน หลักฐานวันดับขันธ์ของสมเด็จ


หลักฐานวันดับขันธ์ของสมเด็จ
ในหนังสือประวัติสมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พรหมรังสี) ที่พระครูกัลยานุกูล เจ้าอาวาสวัดกัลยาณมิตรได้รวบรวมไว้ บอกว่าสมเด็จดับขันธ์เมื่อวันเสาร์ แรม ๒ ค่ำ เดือนแปดต้น ปีวอก จ.ศ. ๑๒๓๔ เวลา ๒ ยาม (๑๔.๐๐ น.) ตรงกับวันที่ ๒๒ มิถุนายน พ.ศ. ๒๔๑๕ คำนวณอายุได้ ๘๕ ปี พรรษา ๖๕

วันดับขันธ์ที่ท่านผูกดวงชะตาไว้ด้วยมีรูปดังนี้  



พระราชทานเพลิงศพที่วัดอรุณราชวราราม พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้เสด็จพระราชทานเพลิง พอเสด็จถึงท่าราชวรดิษฐ์ ฝนตกหนัก จึงโปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จเจ้าฟ้า กรมพระยาบำราบปรปักษ์ (สมัยดำรงยศเป็นกรมขุน) เสด็จแทนพระองค์

วันพฤหัสบดีที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2559

อุตตริมนุสสธรรมของ สมเด็จพระพุฒาจารย์(โต) ตอน สร้างพระศรีอารยเมตไตรย


สร้างพระศรีอารยเมตไตรย


           สมเด็จฯ นับถือลัทธิพระโพธิสัตว์  คือการบำเพ็ญบารมี ๑๐ ทัศเพื่อบรรลุพระโพธิญาณในอนาคต  วันหนึ่งมีเด็กวัดเข้านวดเฟ้นสมเด็จฯ จับแขนนวด พบว่าแขนสมเด็จฯ มีกระดูกท่อนเดียว  ผิดกับกระดูกแขนของตน  จึงนวดขยำอยู่นาน  สมเด็จฯ ถามว่า"เอ็งเคยพบคนกระดูกแขนท่อนเดียวมั่งไหม"   เด็กตอบว่าไม่เคยเห็น สมเด็จตอบว่าถ้าพบก็รู้เถิดว่านั่นคือพระโพธิสัตว์เกิดมาบำเพ็ญบารมี  บางคนเล่าว่าคนนวดคือรพะผู้ใหญ่องค์หนึ่ง  จึงนำมาบอกเล่าคนอื่นๆต่อไป






พระศรีอารยเมตไตรย 

          สมเด็จฯ สร้างพระศรีอารยเมตไตรยไว้ที่วัดอินทรวิหาร  คือหลวงพ่อโตองค์ยืนสูงใหญ่ในวัดปัจจุบันนี้  เป็นพระยืนอุ้มบาตรโปรดสัตว์  เป็นรูปพระปฎิมากรของพระศรีอารยเมตไตรยที่จะมาตรัสรู่้ต่อจากศาสนาพระสมณโคดม
(โปรดติดตามตอนต่อไป) 

อุตตริมนุสสธรรม ของสมเด็จพระพุฒาจารย์(โต) ตอนพระคาถาชินบัญชร สมเด็จพระพุฒาจารย์(โต)


พระคาถาชินบัญชร สมเด็จพระพุฒาจารย์(โต พรหมรังสี) 


นะโม ตัสสะ ภะคะวะโต อะระหะโต                        สัมมาสัมพุทธัสสะ (๓ จบ)

      ขะยาสะนากะตา           พุทธา                         เชตะวา  มารัง  สะวาหะนัง
จะตุสัจจาสะภัง                   ระสัง                           เย  ปิวิตุ  นะราสะภา
ตัณหังกะราทะโย               พุทธา                         อัฎฐะ  วิสะติ  นายะกา
สัพเพ  ปะติฎฐิโต               มัยหัง                         มัตถะเก  เต มุนิสสะรา
สีเส  ปะติฎฐิโต                  มัยหัง                         อุเร   สัพพะคุณากะโร
หะทะเย  เม  อนุรุทโธ    จะ                                  สารีปุตโต  จะ  ทักขิเณ
โกณฑัญโญ  ปิฎฐิภาคัสมิง                                 โมคคัลลาโน  จะ  วามะเก
ทักขิฌร  สะวะเน  มัยหัง                                      อาสุง  อานันทะราหุุโล
กัสสะโป  จะ  มะหานาโม                                     อุภาสุง  อานันทะราหุโล
กัสสะโป  จะ  มะหานาโม                                     อุภาสุง  วามะโสตะเก
เกสันเต  ปิฎฐิภาคัสมิง                                         สุริโยวะ  ปะภังกะโร
นิสินโน  สิริสัมปันโน                                            โสภิโต  มุนิปุงคะโว
โส  มัยหัง  วะทะเน  นิจจัง                                   ปะติฎฐาสิ  คุณากะโร
ปุณโณ  อังคุลิมาโล  จะ                                       อุปาลี  นันทสีวะลี
เถรา  ปัญจะ  อิเม ชาตา                                       นะลาเต  ติละกา  มะมะ
เสสาสีติ  มะหาเถรา                                             วิชิตา  ชินะสาวะกา
เอเตสีติ  มะหาเถรา                                             ชิตะวันโต  ชิโนระสา
ชะลันตา  สีละเตเชนะ                                          อังคะมังเคสุ  สัณฐิตา
ระตะนัง  ปุระโต  อาสิ                                           ทักขิเณ  เมตตะสุุตตะกัง
ธะชัคคัง  ปัจฉะโต  อาสิ                                       วาเม  อังคุลิมาละกัง
ขันธะโมระปะริตตัญจะ                                         อาฎานาฎิยะสุตตะกัง
อากาเส  ฉะทะนัง  อาสิ                                        เสสา  ปาการะสัณฐิตา
ชินา  นา  วาระสังยุตตา                                        สัตตัปปาการะลังกะตา
วาตะปิตตาทิสัญชาตา                                          พาหิรัชฌัตตุปัททะวา
อะเสสา  วินะยัง   ยันตุุ                                          อะนันตะชินะ  เตชะสา
วะสะโต  เม  สะกิจเจนะ                                        สะทา  สัมพุทธะ ปัญชะเร
ชินะปัญชะระมัชฌัมหิ                                           วิหะรันตัง  มะหิตะเล
สะทา  ปาเลนตุ  มัง  สัพเพ                                   เต  มะหาปุริสาสะภา
อัจเจวะ  มันโต                                                      สุคุตโต  สุรักโข
ชินานุภาเวนะ                                                        ชิตุปัททะโว
ธัมมานุภาเวนะ                                                      ชิตาริสังโฆ
สังฆานุภาเวนะ                                                      ชิตันตะราโย
สัทธัมมานุภาวะ  ปาลิโต                                       จะรามิ  ชินะปัญชะเรติ ฯ

     ชินบัญชรปริตรนี้  มีคำแปลอยู่ในหนังสือ "ปุจฉา  วิสัชนา ปริศนาพุทธธรรม"  ของเทพ สุนทรศารทูล                        
           (โปรดติดตามตอนต่อไป)